| |
وب : | |
پیام : | |
2+2=: | |
(Refresh) |
آمار
وب سایت:
بازدید دیروز : 9
بازدید هفته : 343
بازدید ماه : 317
بازدید کل : 837926
تعداد مطالب : 864
تعداد نظرات : 4
تعداد آنلاین : 1
Template By: LoxBlog.Com
تهاجم فرهنگی
جی پی اس موتور
جی پی اس مخفی خودرو
تبادل لینک هوشمند
برای تبادل لینک ابتدا ما را با عنوان دانلود و آدرس kaktoos62.LXB.ir لینک نمایید سپس مشخصات لینک خود را در زیر نوشته . در صورت وجود لینک ما در سایت شما لینکتان به طور خودکار در سایت ما قرار میگیرد.
تست های زیر برای همه انواع سرطان سر و گردن مشترک هستند :
پرونده پزشکی و معاینه بدنی: معمولا گام نخست در تشخیص سرطان، انجام یک معاینه کلی است. پزشک در باره نشانه هایی که بیمار دارد از او می پرسد. آیا بیمار عوامل شناخته شده ابتلاء به بیماری و نیز دیگر شرایط مربوطه را دارد یا نه. ممکنست که پزشک درخلال معاینه بدنی، علائمی از سرطان را در محفظه صدای بیمار بیابد، از قبیل موارد غیر طبیعی در دهان یا گلو و یا بزرگ بودن غدد لنفاوی در گردن.
اگر پزشک احتمال وجود سرطان را در بیمار بدهد، بیمار را پیش یک متخصص می فرستد تا آزمایش های دیگری هم انجام دهد. این متخصص ممکنست متخصص حلق و گوش و بینی باشد.
مشاوره تخصصی: متخصص با دقت همه سر و گردن از جمله غدد لنفاوی گردن را معاینه می کند تا ببیند که آیا علائم سرطان وجود دارد یا نه.
این معاینه ممکنست با استفاده از آینه باشد تا پزشک بتواند مناطقی را که بسادگی دیده نمی شود را نیز ببیند. دیگر روش ها که ممکنست برای معاینه محفظه صدا انجام شود، اینها هستند :
آندوسکوپی بینی (Laryngoscopy) به گونه ای غیر مستقیم: ممکنست پزشک آینه های کوچکی در پشت دهان بیمار قرار دهد تا بتواند گلو، بن زبان و محفظه صدا را بخوبی معاینه کند.
آندوسکوپی بینی (Laryngoscopy) به گونه ای مستقیم: ممکنست پزشک از Laryngoscopy فیبر نوری بهره بگیرد که یک لوله باریک قابل انعطاف و نورانی است که در درون دهان یا بینی قرار داده می شود تا بتوان با کمک آن حلقوم و پیرامون آن را دید.
ممکنست برای هر یک از این دو روش، پزشک یک داروی بیحسی به پشت گلوی بیمار اسپری کند تا از درد جلوگیری شود. چون کسانی که سرطان حنجره در آنها تشخیص داده شود، احتمال دچار شدن به سرطان های سر و گردن را نیز دارند، اینست که پزشک nasopharynx (بخش بالایی گلو که در پشت بینی قرار دارد)، دهان، زبان و گردن را معاینه می کند.
Panendoscopy : اگر پزشک احتمال سرطان را بدهد، احتمال دارد که معاینات بیشتری از سر و گردن انجام شود. برای انجام این معاینات، بیمار را در اتاق عمل بیهوش می کنند تا بتوان همه بدن او را مورد بررسی دقیق قرار داد. برای بررسی گلو، حنجره، مری و احتمالا نای و نایچه ها، از آندوسکوپ استفاده می شود. اگر توموری پیدا شود، پزشک نمونه هایی از آن را برمی دارد تا زیر میکروسکوپ بررسی شود.
بیوپسی: تنها با بیوپسی می توان تشخیص دقیقی برای سرطان حلق بدست آورد. نمونه ای از بافت یا یاخته ها برای بیوپسی لازمست که باید پیش از درمان آن را انجام داد. انواع بیوپسی ها که معمولا برای تشخیص سرطان های سر و گردن از آنها استفاده می شود، عبارتند از :
بیوپسی همراه با شکاف: قطعه کوچکی از بافت منطقه ای که غیر طبیعی بنظر می رسد، بریده می شود. چون حنجره عمق زیادی دارد، برداشتن نمونه ها روش پیچیده ای دارد. بنابراین بیوپسی های این منطقه معمولا در اتاق عمل و با بیهوشی عمومی بیمار انجام می شود تا از درد جلوگیری شود.
با سوزن: یک سوزن خیلی ظریف به سرنگی متصل می شود تا یاخته ها را از تومور یا برآمدگی استخراج کند. این شیوه به ویژه برای چندین حالتی که می تواند برای سرطان حنجره وجود داشته باشد، انجام می شود.
تصویربرداری
اگر تشخیص سرطان حلق داده شود، انواع گوناگونی از تصویربرداری ها وجود دارند که می توانند به تعیین وسعت بیماری کمک کنند. اگر پس از انجام بیوپسی هنوز پرسشی باقی مانده باشد، برای تعیین اینکه سرطانی وجود دارد یا نه، می توان از تصویربرداری استفاده کرد. انواع تصویربرداری هایی که معمولا برای سرطان حلق استفاده می شود، اینها هستند :
عکس برداری با پرتو ایکس از قفسه سینه: می توان یک تصویربرداری با پرتو ایکس انجام داد که معلوم شود آیا سرطان به شش ها سرایت کرده است یا نه. تصویربرداری با پرتو ایکس معمولا یک روش سرپایی است و این بدان معناست که بیمار ناگزیر به بستری شدن در بیمارستان نیست. اگر نتیجه تصویربرداری موردی غیر طبیعی را نشان دهد، تست های بیشتری انجام خواهد شد.
فناوری کامپیوتری سی تی اسکن: با سی تی اسکن می توان اطلاعاتی در باره سایز همه تومورها و شکل و موقعیت آنها تهیه کرد و همچنین می توان بزرگ شدن غدد لنفاوی را که ممکنست دارای یاخته های سرطانی باشند، شناسایی کرد.
تصویربرداری با تشدید مغناطیسی (MRI): احتمال کم تری دارد که از MRI برای بررسی سرطان حلق استفاده شود. MRI دید خیلی دقیقی بدست می دهد و به ویژه می تواند برای تعیین گسترش داشتن یا نداشتن سرطان از آن بهره گرفت، چه از بابت گسترش بیماری به دیگر نقاط گردن و چه از بابت گسترش آن به سایر بخش های بدن.
تصویربرداری با انتشار ذرات پوزیترون (PET): برای موارد زیر سودمند است: بیمارانی که در مورد آنها تشخیص سرطان حنجره داده شده است، تعیین اینکه آیا سرطان به غدد لنفاوی سرایت کرده است یا نه، تعیین بخشی که سرطان از آن آغاز شده است هنگامی که سرطان نخست در غدد لنفاوی یافت شود، کنترل همه بدن از بابت گسترش یاخته های سرطانی.
دیگر تست ها
آزمایش خون: آزمایش خون برای تشخیص سرطان استفاده نمی شود اما می تواند به ارزیابی سلامت کلی بیمار کمک کند و اطلاعات سودمندی را پیش از آغاز درمان برای پزشک فراهم سازد.
سطوح DNA مربوط به Epstein-Barr Virus (EBV): در مورد برخی از بیماران، کنترل خون از بابت EBV DNA پیش از درمان پس از آن می تواند نشانگر این باشد که معالجات تا چه اندازه موثر بوده اند. ارتباط واقعی بین EBV و سرطان حلق، بدرستی شناخته نشده است اما از بین بردن عفونت EBV نشان دهنده اینست که یاخته های سرطانی قبلا از بدن ریشه کن شده اند.
نظرات شما عزیزان: